مقیاس افسردگی سالمندان یک ابزار غربالگری است که شامل مجموعهای از سوالات «بله یا خیر» میشود. این سوالات بیشتر بر علائم ذهنی افسردگی تمرکز دارند، مانند احساس تنهایی یا ناامیدی، و نه بر علائم جسمی مثل بیخوابی یا تغییر وزن.
امتیاز بالا در این مقیاس میتواند نشانهای باشد که فرد بهتر است تحت ارزیابی روانشناختی توسط یک متخصص پزشکی قرار گیرد.
نسخههای مختلف مقیاس افسردگی سالمندان
این مقیاس در دو نسخه کوتاه و بلند موجود است. نسخه اصلی و بلند شامل ۳۰ سوال بود، اما به دلیل طولانی بودن و دشواری برای برخی افراد، در سال ۱۹۸۶ نسخه کوتاه ۱۵ سوالی توسعه یافت که معمولاً در ۵ تا ۷ دقیقه قابل تکمیل است و به همین دلیل رایجتر است.
نسخهای کوتاهتر با ۵ سوال نیز وجود دارد، اما کمتر استفاده میشود و اثربخشی آن هنوز در حال بررسی است.
نمونه سوالات مقیاس افسردگی سالمندان
برخی نمونه سوالات شامل موارد زیر هستند که پاسخ آنها «بله» یا «خیر» است:
آیا از زندگی خود راضی هستید؟
آیا بسیاری از فعالیتها و علاقههای خود را کنار گذاشتهاید؟
آیا احساس میکنید زندگی شما خالی است؟
آیا اغلب احساس کسالت میکنید؟
آیا اغلب روحیه خوبی دارید؟
نحوه امتیازدهی
در هر دو نسخه کوتاه و بلند، تعداد پاسخهای «بله» شمرده میشود:
نسخه کوتاه ۱۵ سوالی:
۵ تا ۸: افسردگی خفیف
۹ تا ۱۱: افسردگی متوسط
۱۲ تا ۱۵: افسردگی شدید
نسخه بلند ۳۰ سوالی:
۰ تا ۹: طبیعی
۱۰ تا ۱۹: افسردگی خفیف
۲۰ تا ۳۰: افسردگی شدید
دقت مقیاس افسردگی سالمندان
این مقیاس ابزار تشخیصی نیست، بلکه یک ابزار غربالگری برای شناسایی افرادی است که ممکن است در معرض افسردگی باشند. مطالعات نشان میدهند که نسخههای ۱۵ و ۳۰ سوالی دقت بالایی در پیشبینی افسردگی دارند:
حساسیت حدود ۹۲٪ (از ۱۰۰ نفر مبتلا، ۹۲ نفر به درستی شناسایی میشوند)
ویژگی حدود ۸۹٪ (از ۱۰۰ نفر غیر مبتلا، ۸۹ نفر به درستی شناسایی میشوند)
نتایج نسخههای کوتاه و بلند با یکدیگر همبستگی قوی دارند.
چه کسانی میتوانند از این مقیاس استفاده کنند؟
مقیاس افسردگی سالمندان میتواند در بزرگسالانی که از نظر ذهنی:
سالم هستند،
دچار بیماری ذهنی هستند،
اختلال شناختی خفیف تا متوسط دارند
مورد استفاده قرار گیرد. مطالعات نشان دادهاند که این مقیاس برای افرادی با عملکرد شناختی طبیعی دقت بیشتری دارد و ممکن است برای افراد با اختلال شناختی کمتر مفید باشد.
تشخیص افسردگی در سالمندان
تشخیص افسردگی معمولاً بر اساس آزمایشهای جسمی نیست، اما ممکن است آزمایشهای خون، تصویربرداری یا ادرار برای رد شرایط دیگر انجام شود.
روش اصلی تشخیص، معاینه بالینی است که شامل بررسی تاریخچه پزشکی فرد و خانواده و پرسش در مورد علائم است. بیشتر متخصصان از معیارهای DSM-5 برای تشخیص استفاده میکنند.
ابزارهای دیگر تشخیصی
متخصصان ممکن است از پرسشنامهها و مقیاسهای دیگری نیز استفاده کنند، از جمله:
PHQ-9 و PHQ-2
Beck Depression Inventory-II
CES-D، HADS، Zung Self-Rating Depression Scale
Hamilton Depression Rating Scale (HAM-D)
Clinical Global Impression Scale (CGI)
Montgomery–Åsberg Depression Rating Scale (MADRS)
جمعبندی
مقیاس افسردگی سالمندان یک ابزار غربالگری است که میتواند افسردگی در سالمندان را شناسایی کند. این مقیاس معمولاً شامل ۱۵ یا ۳۰ سوال است که پاسخ آنها «بله» یا «خیر» است.
اگرچه این ابزار به تنهایی برای تشخیص کافی نیست، اما میتواند افرادی را شناسایی کند که نیاز به ارزیابی کامل توسط متخصص سلامت روان دارند. نسخههای کوتاه و بلند دقت بالایی در پیشبینی افسردگی دارند و برای بیشتر افراد قابل اعتماد هستند.
منبع: healthline