دوستتان لطیفهای گفت که احساسات شما را جریحهدار کرد. شریک زندگیتان پس از بازگشت شما از یک روز سخت کاری، شما را نادیده گرفت. مادرتان انتقادی در مورد نحوه فرزندپروری شما بیان کرد. همکارتان اصرار کرد ریاست کمیتهای را که شما نفر بعدی برای رهبری آن بودید، به عهده بگیرد. وقتی این رفتارهای آزاردهنده رخ میدهند، شما یک انتخاب دارید: آیا باید در مورد آن صحبت کنید یا از آن بگذرید؟ چگونه تصمیم بگیریم که یک مسئله ارزش مطرح شدن دارد یا خیر؟
مواجهه اجتماعی شامل بحث در مورد موقعیت یا رفتاری است که آن را مشکلساز میدانید (Newell & Stutman, 1989). داشتن یک گفتگو میتواند به افراد اجازه دهد تا انتظارات خود را نسبت به یکدیگر برای آینده همسو یا مجدداً تنظیم کنند، اما این کار با هزینههای احتمالی همراه است.
گاهی اوقات افراد از مطرح کردن یک مسئله اجتناب میکنند؛ زیرا احساس میکنند که مشکل آنقدرها مهم نیست، نگرانند که وجهه شخصی یا رابطه آسیب ببیند، یا احساس میکنند بحث در مورد آن موضوع بسیار دشوار است. در مواقع دیگر، ممکن است به دلیل بافت فرهنگی و اهمیت حفظ هماهنگی، اجتناب از درگیری را انتخاب کنند. هنگام تصمیمگیری در مورد اینکه آیا باید مسئلهای که شما را آزار میدهد مطرح کنید یا خیر، سوالات زیر را در نظر بگیرید:
۳ سوال کلیدی برای تصمیمگیری
۱. آیا میتوانید این موضوع را به تنهایی حل کنید؟
برخی افراد میتوانند با بازتعریف مسئله، رها کردن آن یا تصمیمگیری مبنی بر بیاهمیت بودن آن، مشکل را به تنهایی حل کنند. شاید شما لطیفه آزاردهنده را به عنوان یک اشتباه بیضرر بازتعریف کنید و به خودتان یادآوری کنید که دوستتان چقدر به شما اهمیت میدهد. یا شاید تصمیم بگیرید که اگر شما و مادرتان در مورد انتخابهای فرزندپروری اختلاف نظر دارید، ایرادی ندارد. اگر میتوانید بدون کینه یا منفینگری طولانیمدت نسبت به طرف مقابل، از آن اتفاق عبور کنید، شاید اجتناب از بحث اشکالی نداشته باشد. اما اگر همچنان به نشخوار فکری درباره آن موضوع ادامه میدهید یا اگر بر تعاملات شما با آن شخص تأثیر میگذارد، احتمالاً باید آن را مطرح کنید.
۲. آیا از اجتناب از درگیری به صورت انتخابی و آزادانه استفاده میکنید؟
اجتناب از درگیری زمانی بهتر است که به صورت انتخابی استفاده شود؛ یعنی زمانی که قادر به حل مسئله به تنهایی و استفاده از سایر راهبردهای مثبت مقابلهای هستید. اگر اجتناب از درگیری تنها ابزاری است که در پاسخ به موقعیتهای درگیری از آن استفاده میکنید، سعی کنید گاهی اوقات خود را به صحبت کردن و مطرح کردن مسائل وادار کنید. حتی میتوانید برای تقویت اعتماد به نفستان، ابراز وجود در مورد مسائل کوچکتر را تمرین کنید.
همچنین، شما فقط باید زمانی از اجتناب استفاده کنید که آن را آزادانه انتخاب میکنید، به این معنی که به دلیل پویایی قدرت در رابطهتان (که به آن اثر سردکننده نیز گفته میشود)، برای سکوت تحت فشار نیستید (Cloven & Roloff, 1993).
۳. آیا به طور کلی از رابطهتان رضایت دارید؟
اگر مسئلهای که پیش آمده یک ناهنجاری است و شما به طور کلی از فرد مقابل خوشحال و راضی هستید، اجتناب از این موضوع میتواند خوب باشد. این کار، حسن نیت نشان دادن به فرد است و میتواند شما را از بیان کردن هر شکایت کوچک باز دارد.
با این حال، اگر رابطهتان در حال حاضر خیلی رضایتبخش یا مثبت نیست، اجتناب از مسئله ممکن است به این معنی باشد که رابطه همچنان رو به زوال میرود یا فرد بدون آگاهی از تأثیر رفتار خود بر شما، به آن ادامه میدهد. درگیریهایی که در زیر سطح در حال جوشیدن هستند، ممکن است رشد کرده و به مسائل دیگر سرایت کنند و باعث تشدید درگیریها در طول زمان شوند. مواجهه با طرف مقابل میتواند به او فرصتی بدهد تا رفتارش را تغییر دهد و انتظارات شما از یکدیگر همسو شود.
نتیجهگیری
تصمیمگیری در مورد مواجهه با فرد دیگر، تصمیمی دشوار است. بسیاری از مردم از این میترسند که با مطرح کردن یک مسئله، به شخص دیگر، رابطهشان یا وجهه خود آسیب بزنند.
اجتناب از درگیری میتواند یک انتخاب خوب باشد اگر:
واقعاً قادر به حل این مسئله به تنهایی و با سایر راهبردهای مثبت مقابلهای باشید.
بتوانید اجتناب از درگیری را به صورت انتخابی و آزادانه انتخاب کنید.
به طور کلی از رابطهتان رضایت داشته باشید.
به خودتان اجازه دهید که از اجتناب از درگیری به صورت استراتژیک استفاده کنید و در کنار آن، روی توسعه سایر مهارتهای حل تعارض خود نیز کار کنید.