انرژی شخصیت اصلی (Main character energy) و سندرم شخصیت اصلی (Main character syndrome)، اصطلاحات غیررسمی اینترنتی هستند که برای توصیف یک نگرش یا الگوی رفتاری مطمئن و خودباور استفاده میشوند. این دو اصطلاح، واژههای بالینی یا تشخیصهای پزشکی نیستند.
اگر انرژی شخصیت اصلی داشته باشید، ممکن است زندگی را مانند یک داستان ببینید که خودتان در مرکز آن قرار دارید. انرژی شخصیت اصلی میتواند شامل موارد زیر باشد:
مسئولیتپذیری در قبال زندگی خود
اولویتدهی آگاهانه به شادی و رشد شخصی
خودتوانمندسازی
این اصطلاحات همچنین برای انتقاد از افراط در همین رفتارها یا نگرشها نیز استفاده میشوند. برای مثال:
مغرور بودن
کماهمیت جلوه دادن دیگران
خودمحور یا خودخواه بودن
مهم است که بدانید سندرم شخصیت اصلی یک تشخیص بالینی نیست. این اصطلاح، واژهای غیررسمی است که در فضای آنلاین برای توصیف افراد در هر سنی به کار میرود و بر اساس «انرژی» و «حس» افراد است.
در ادامه میتوانید در مورد سندرم شخصیت اصلی، نحوه استفاده از آن در رسانههای اجتماعی و فراتر از آن، و همچنین ارتباط احتمالی آن با خودشیفتگی و خودبزرگبینی بیشتر بخوانید.
نکات مثبت: مزایای انرژی شخصیت اصلی
انرژی شخصیت اصلی میتواند به رفتارهای خاصی اشاره کند که ممکن است بروز دهید، به ویژه نحوه ارتباط شما با دیگران. این اصطلاح ممکن است به رفتار شما با دیگران در موقعیتهای خاص اشاره داشته باشد، اگرچه همیشه هم پیامدهای منفی ندارد.
اینکه خود را به عنوان شخصیت اصلی ببینید، میتواند مزایایی برای افزایش اعتماد به نفس، سلامت روان و رفاه شما داشته باشد، مانند:
تقویت اعتماد به خود
تمرکز بر شادی خود
تعیین مرزهای سالم
اولویتبندی سرگرمیها و اهداف شخصی
اولویتبندی خودیاری و شفقت به خود
افزایش عزت نفس
انجام کاری که شما را شاد میکند، بدون نگرانی از قضاوت دیگران، مزایای زیادی دارد.
انرژی شخصیت اصلی به افرادی که تغییرات مهمی ایجاد میکنند نیز اطلاق میشود و ممکن است به شما انگیزه دهد تا دنیای خود را غنیتر سازید. شخصیتهای اصلی داستانهای تخیلی، در حالی که بدون شک مهمترین شخصیتها در داستانهای خود هستند، اغلب قهرمانانی هستند که مسئول حل مناقشهها هستند؛ مثلاً نجات «سرزمین میانه» از نیروهای تاریکی، حل یک راز و متوقف کردن «موریارتی»، یا اقدام برای پایان دادن به «بازیهای گرسنگی».
برخی از مثالهای رایج از نحوه استفاده از این اصطلاح در فضای آنلاین شامل مواردی است که فرد:
برای تصمیمگیریهای خودش احساس قدرت میکند.
شادی خود را در اولویت قرار میدهد و به انتظارات دیگران اهمیت نمیدهد.
به اینکه دیگران در مورد او چه فکری میکنند، اهمیت نمیدهد.
بدون بزرگنمایی به کمک دیگران میشتابد.
با این حال، اغلب یک مرز باریک بین جنبههای مثبت و منفی انرژی شخصیت اصلی وجود دارد.
نکات منفی: زیادهروی در انرژی شخصیت اصلی
یکی از ویژگیهای رایج در تفسیرهای منفی از انرژی شخصیت اصلی و سندرم شخصیت اصلی، نحوه نگاه، ارتباط و رفتار فرد با دیگران است.
نمونههایی از افراط در انرژی شخصیت اصلی اغلب شامل موارد زیر است:
داشتن حس متورمشده از اهمیت خود
داشتن خودبرتربینی یا فکر کردن به اینکه از دیگران بهتر هستید
داشتن عقده قهرمان یا ناجی بودن
تمایلات خودشیفتگی، مانند خودبزرگبینی
وقتی انرژی شخصیت اصلی بیش از حد شود، اغلب به خودخواهی یا خودشیفتگی تعبیر میشود، مانند رفتار کردن به گونهای که انگار تنها فرد مهم در دنیا هستید.
این امر میتواند شامل رفتار با دیگران به عنوان موانع، شخصیتهای فرعی، یا شخصیتهای غیرقابلبازی (NPC) در داستان شما باشد. (NPC یک اصطلاح در بازیهای ویدیویی است که به شخصیتی اشاره دارد که بازیکن نمیتواند آن را کنترل کند، مانند یک مغازهدار یا کسی که به قهرمان بازی مأموریت میدهد. این شخصیتها نقشهای از پیشتعریفشده و دیالوگها و اقدامات مشخصی دارند.)
اصطلاح «NPC» اغلب در رسانههای اجتماعی و زندگی روزمره برای اشاره به افراد، معمولاً غریبهها یا افراد آنلاین، که به روشهای قابل پیشبینی و غیرخلاقانه رفتار میکنند و فاقد اراده به نظر میرسند، و برای غیرانسانی کردن آنها استفاده میشود.
اگر نگران هستید که انرژی شخصیت اصلی شما در حال نزدیک شدن به غیرانسانی کردن دیگران است، مهم است که به یاد داشته باشید هر کسی شخصیت اصلی زندگی خودش است. سعی کنید به دیدگاه دیگران و آنچه ممکن است در حال تجربه آن باشند، فکر کنید.
دیدن دیگران به گونهای که انگار اهمیتی ندارند یا زندگی خود را ندارند، ممکن است به این معنی باشد که نیاز دارید کمی به عقب برگردید، دیدگاه گستردهتری داشته باشید و به یاد بیاورید که هر کسی افکار و اراده خود را دارد.
سندرم شخصیت اصلی در برابر خودشیفتگی خودبزرگبین
سندرم شخصیت اصلی یک تشخیص بالینی نیست. با این حال، گاهی اوقات ممکن است رفتاری را توصیف کند که میتوان آن را با شکلی از اختلال شخصیت خودشیفته نیز توضیح داد.
اختلال شخصیت خودشیفته یک اختلال شخصیتی است که در آن فرد الگویی از رفتارهای زیر را دارد:
خودبزرگبینی یا برتریجویی
نیاز به تحسین
فقدان همدلی
بر اساس یک بررسی تحقیقاتی در سال ۲۰۲۰، خودشیفتگی خودبزرگبین نوع برونگراتر و قاطعتری از خودشیفتگی است که با موارد زیر مرتبط است:
عزت نفس بالا
حس برتری شخصی و حق به جانب بودن
اعتماد به نفس بیش از حد
تمایل به سوءاستفاده از دیگران برای منافع شخصی
خصومت و پرخاشگری هنگام به چالش کشیده شدن
برای دریافت تشخیص اختلال شخصیت خودشیفته، باید علائمی را تجربه کنید که به طور قابل توجهی بر زندگی، روابط و رفاه شما تأثیر میگذارند. اختلال شخصیت خودشیفته چیزی فراتر از یک ویژگی شخصیتی است. این یک بیماری سلامت روان قابل تشخیص و درمان است. درمان ممکن است شامل دارو و گفتاردرمانی باشد.
اگر نگران هستید که ممکن است اختلال شخصیت خودشیفته داشته باشید، بهتر است با یک روانشناس یا رواندرمانگر مجاز صحبت کنید.